Eind vorige maand kreeg ik een persbericht van de Nederlandse Letselstichting. Een bericht naar aanleiding van de begrotingsbeslissing van Raad van Toezicht van de Amsterdamse Orde van Advocaten van 17 januari 2012. Hieronder een volledige weergave van het ontvangen persbericht:
Ook laatste aanval op de Nederlandse Letselstichting (NLS) en advocaat dr. mr. Gijs Verkruisen eindigt in volledige nederlaag voor voormalige SM-meesteres Zeliha Thomas en haar advocaat mr. John Beer van Beer advocaten. Orde van Advocaten steunt declaratie Verkruisen na no cure no pay bij letselschade.
In de strijd van Thomas en Beer tegen de NLS en de Amsterdamse letselschadeadvocaat dr. mr. Gijs Verkruisen heeft de Raad van Toezicht van de Orde van Advocaten in Amsterdam (in zijn beslissing van 17 januari 2012) geoordeeld dat de nota € 118.697,82 van Verkruisen advocaten “alleszins redelijk” en “niet bovenmatig” is. Daarmee hebben Thomas en Beer ook hun laatste nog lopende aanval tegen eerlijke no cure no pay bij letselschade volledig verloren.

Rechtbank en Hof Amsterdam

Eerder hadden het de Rechtbank Amsterdam en het Hof Amsterdam al geoordeeld dat de no cure no pay-afspraak die Thomas in 2002 heeft gemaakt met de NLS volledig eerlijk en rechtsgeldig is. De € 750.000,- schadevergoeding die de NLS door inschakeling van dr. mr. Gijs Verkruisen had weten te bewerkstelligen diende daarom conform de overeenkomst uit 2002 te worden afgerekend. Ook de Raad van Toezicht bevestigt in zijn uitspraak dat de inhoud van de overeenkomst tussen haar en de NLS vanaf het begin voor Thomas “evident was”.

De procedure bij de Raad van Toezicht

In de procedure bij de Raad van Toezicht, had John Beer namens zijn cliënte Thomas tien onwaarheden en verdraaiingen naar voren gebracht waarom de nota van € 118.697,82 naar zijn idee te hoog zou zijn. Het geheel had hij doorspekt met een groot aantal grofheden en verdachtmakingen aan het adres van de NLS en Verkruisen, zoals hij dat ook eerder steeds had gedaan wanneer Beer bezwaren had verzonnen tegen de werkwijze van de NLS en Verkruisen.

Lees de rest van dit bericht »

Gerechtshof Amsterdam wijst alle bezwaren tegen no cure no pay bij letselschade van de hand: advocaat mr. John Beer en voormalig SM-meesteres Thomas verliezen ook in hoger beroep zaak tegen Nederlandse Letselstichting (NLS) en advocaat dr. mr. Gijs Verkruisen. NLS-voorzitter Cynthia Ribbert: “belangrijke stap voorwaarts voor slachtoffers van letselschade die advocaat willen laten procederen door middel van no cure no pay-afspraak met procesfonds”.
De uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam Bij uitspraak van 13 december 2011 heeft het Hof Amsterdam in hoger beroep alle bezwaren van tafel geveegd die voormalig SM-meesteres Thomas en mr. John Beer van Beer advocaten hebben geuit tegen de no cure no pay-overeenkomst die Thomas in 2002 met de NLS heeft gesloten.

Ook heeft het Gerechtshof korte metten gemaakt met de geuite bezwaren tegen de belangenbehartiging door advocaat dr. mr. Gijs Verkruisen. De belangenbehartiging, de voorlichting aan Thomas en de inhoud van de overeenkomst zijn naar het oordeel van het Gerechtshof in alle opzichten correct, eerlijk en rechtsgeldig geweest.
In augustus 2010 werd Thomas reeds door de Rechtbank Amsterdam veroordeeld om de overeenkomst met de NLS volledig na te komen. Het Gerechtshof heeft dat vonnis
nu bekrachtigd.

Het belang van de beslissing Het arrest is een belangrijke stap voorwaarts voor slachtoffers van letselschade. In de uitspraak bevestigt het Gerechtshof dat er juridisch geen bezwaar tegen is dat slachtoffers van letselschade (met behulp van een procesfonds) een deel van hun schadeclaim gebruiken om die claim op basis van no cure no pay door een goede advocaat te laten uitprocederen.

Lees de rest van dit bericht »

Nadat in januari van dit jaar Tros Radar aandacht bestede aan letselschade is veel ophef ontstaan. Daarbij ging de aandacht vooral uit naar het fenomeen No Cure No Pay. Deze uitzending heeft veel losgemaakt en heeft zelfs geleid tot het stellen van Kamervragen. In alle tumult viel ook de naam van Pals Groep letselschade specialisten. Deze belangenbehartiger voor letselschade slachtoffers biedt diensten aan op basis van een uurtarief, dan wel No Cure No Pay. Gezien de toegenomen aandacht voor deze laatste vorm heeft Pals Groep besloten om op haar site meer uitleg te geven ten aanzien van dit model. Zo bestrijd het in woorden dat een “no cure no pay: model overbodig is in de gevallen waarin een verzekeraar reeds aansprakelijkheid heeft erkend. De Pals Groep geeft aan dat in praktijk blijkt dat ook in deze gevallen veel gediscussieerd en geprocedeerd wordt. Bijvoorbeeld over de hoogte van de schade en/of de directe relatie tussen de klachten en het ongeval. Tevens komt het ook veelvuldig voor dat een verzekeraar niet alle kosten van de rechtsbijstand vergoedt. De Pals Groep is van mening dat no cure no pay in de meeste situaties nog steeds de beste honoreringsmethode is bij letselschade. Volgens haar site kiest circa 80% van haar cliënten voor no cure no pay. Het grootste voordeel hierbij is dat de cliënt niets betaalt als geen schadevergoeding wordt bereikt. Wanneer wel een schadevergoeding wordt behaald is de vergoeding vervolgens afgetopt op maixmaal 15% exclusief btw.
Pals geeft aan dat in de meeste situaties dit zelfs minder is. Omdat het honorarium meestal op de tegenpartij kan worden verhaald en dan in mindering wordt gebracht op de declaratie aan de cliënt. No cure no pay betekent dat het risico voor de cliënt wordt weggenomen. Vooraf is duidelijk waar de cliënt aan toe is. De cliënt weet dat hij/zij bij resultaat maximaal 15% betaalt. Zie voor het volledige bericht de site van Pals Groep

Reeds eerder bestede het tv consumentenprogramma Tros Radar aandacht aan letselschade. De laatste uitzending maakte het onderwerp letselschade goed bespreekbaar. De behandelde gevallen maakte ook veel los. In de uitzending van vandaag opnieuw aandacht voor het onderwerp letselschade. Ging het vorige keer om de gedragscode behandeling Letselschade, is vandaag No Cure No Pay het onderwerp. Volgens Radar lopen de slachtoffers van een verkeersongeval het risico om niet eenmaal maar zelfs tweemaal het slachtoffer te zijn. Eerst door het ongeval en vervolgens door het letselschade bureau. Het programma wil het risico onder de aandacht brengen dat een betrokken letselschadebureau niet jet klant belang centraal stelt. Maar vooral het eigen belang waarbij een bureau van twee walletjes eet. Zoals Radar op haar site aangeeft wil ze een programma brengen over de schimmige en miljoenen opbrengende slachtoffer industrie. Naar alle waarschijnlijkheid zal deze uitzending veel emoties losmaken en het een en ander aan de orde stellen. Op de site van het Assurantiemagazine staan al de eerste reacties te lezen op een berichtgeving over dit onderwerp. Ook in deze reacties wordt stil gestaan bij de vergoeding die de letselschade bureaus krijgen van de verzekeraar en tevens een percentage van de schadevergoeding kunnen opstrijken. Veel instanties , waaronder het Keurmerk Letselschade, zijn dan ook zeer terughoudend in deze veel voorkomende constructie bij een No Cure No Pay zaak.